Εκκλησία: απ' το "γλωσσόκομον" στο real estate

Ας ξεκινήσουμε με μερικές βασικές αλήθειες για την εκκλησιαστική περιουσία:
1) Δεν είναι κακό να διαθέτει η εκκλησία περιουσία για να καλύπτει τις υλικές και πνευματικές της ανάγκες, και να ασκεί το φιλανθρωπικό της έργο.
2) Και η ομάδα του Χριστού και των 12 μαθητών του είχαν κοινό ταμείο (το λεγόμενο "γλωσσόκομον"). Το γεγονός πως διαχειριστής του ήταν ο Ιούδας, το αφήνω ασχολίαστο...
3) Και στους τρεις πρώτους αιώνες η ρωμαϊκή εξουσία και νομοθεσία επέτρεπε και προστάτευε το δικαίωμα της χριστιανικής εκκλησίας να έχει περιουσία. Ακόμα και στους σκληρότερους διωγμούς, τα φαινόμενα δήμευσης της περιουσίας της ήταν περιορισμένα
4) Η τεράστια ακίνητη εκ/κή περιουσία αρχίζει να διαμορφώνεται επί Βυζαντίου. Αυτοκράτορες, πρίγκιπες, αξιωματούχοι, στρατηγοί κλπ συνήθιζαν να κάνουν μεγάλες δωρεάς στα μοναστήρια είτε από λόγους ευλάβειας είτε για να εξαγοράσουν πολιτική επιρροή! Μόνο οι εικονομάχοι αυτοκράτορες προχώρησαν σε βίαιες δημεύσεις της μοναστηριακής περιουσίας.
5) Επί Οθωμανών η περιουσία της εκκλησίας πολλαπλασιάζεται Όχι μόνο άκληροι χριστιανοί αλλά και Οθωμανοί αξιωματούχοι και μέλη της σουλτανικής οικογένειας της δωρίζουν τεράστιες εκτάσεις. Στην Ελλάδα η εκκλησία γίνεται ιδιοκτήτρια του 1/4 των καλλιεργήσιμων εδαφών της.
6) Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας η εκκλησία λειτουργούσε και σαν "off shore εταιρεία"! Λόγω των φοροαπαλλαγών, πολλοί χριστιανοί αγρότες, για να γλυτώσουν τη "δεκάτη", μεταβίβαζαν εικονικά την περιουσία τους σε κάποια μονή και η ίδιοι συνέχιζαν να την καλλιεργούν και να καρπώνονται τα προϊόντα της. Βέβαια, όταν πέθαιναν, η περιουσία τους έμενε στα χέρια των μοναχών...
7) Για να είμαστε ειλικρινείς, οι πολυάριθμες σχολές που λειτουργούσαν επί τουρκοκρατίας, συνήθως στις εγκαταστάσεις κάποιου μοναστηριού, συντηρούνταν απ' την περιουσία που αποκτήθηκε με κάποιον απ' τους παραπάνω τρόπους.
8) Με την απελευθέρωση, το ελληνικό κράτος αρχίζει την επιθετική απαλλοτρίωση της εκκλησιαστικής περιουσίας. Τα περισσότερα ακίνητά της πέρασαν στα χέρια του κράτους ή ακτημόνων κατά την περίοδο της βαυαροκρατίας και τη δεκαετία 1922-1933 (για την αποκατάσταση των προσφύγων της Μ. Ασίας). Ως αντάλλαγμα η πολιτεία ανέλαβε τη μισθοδοσία των εφημερίων (1945) και επισκόπων (1980).

Ν' αλλάξουν οι "εκκλησιαστικοί κανόνες"!

Οι περισσότεροι απ' τους "κανόνες" της Εκκλησίας σήμερα φαίνονται ανεδαφικοί και πολλές φορές απάνθρωποι.
Σίγουρα, όταν θεσπίστηκαν, στα πλαίσια μιας εντελώς διαφορετικής εποχής και κοινωνίας, εξυπηρετούσαν πιο αποτελεσματικά τους σκοπούς τους.
Σε ένα "θεοκρατικό" καθεστώς, ποινές όπως "αναθεματισμός" ή "αφορισμός" ενδεχομένως είχαν κάποια παιδαγωγική αξία.
Ίσως και το περιεχόμενο των "κανόνων" να είχε τότε φιλάνθρωπο χαρακτήρα. Συγκρινόμενες με την αγριότητα του πολιτικού νόμου, οι "ποινές" της Εκκλησίας φαίνονταν ... παιχνιδάκια! Τι σχέση μπορεί να έχει η "ξηροφαγία 5 ημερών" ή οι "300 μετάνοιες" συγκρινόμενες με την προβλεπόμενη από το Κράτος θανατική ποινή, τους ακρωτηριασμούς, τις τυφλώσεις κλπ;
Διαχρονικός σκοπός των εκκλησιαστικών κανόνων ήταν να οδηγηθούν οι άνθρωποι ομαλά στους κόλπους της Εκκλησίας. Όταν δεν φέρνουν αυτό το αποτέλεσμα πρέπει να ανανεώνονται!
Τα παλαιά και μουσειακά στοιχεία πάντοτε απωθούν όταν πρόκειται να υπηρετήσουν ζωντανούς οργανισμούς...

Κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση;

Ο φιλόσοφος Ξενοφάνης, αν και έζησε στο 570 π.Χ., και μάλλον αγνοούσε το περιεχόμενο της Παλαιάς Διαθήκης, αντιστρέφει το ιουδαϊκό και χριστιανικό δόγμα που θέλει το Θεό να έφτιαξε τον άνθρωπο κατ' εικόνα και ομοίωσή Του!
Τι μας λέει, λοιπόν, ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος; Πως δεν έφτιαξαν οι Θεοί τους ανθρώπους αλλά οι άνθρωποι τους Θεούς τους, και μάλιστα με φωνή και όψη σαν τη δική τους...
Οι Αιθίοπες φαντάζονταν τους θεούς τους μαύρους και πλατσουκομύτηδες, οι Θράκες γαλανομάτηδες και ξανθωπούς Και οι αγελάδες, αν είχαν μυαλό και χέρια, θα έδιναν στους θεούς τους αγελαδινή όψη!

Άλλαξε κάτι;

Ο δυτικός κόσμος έγινε τυπικά χριστιανικός κι όχι ουσιαστικά. Οι "χριστιανοί" θεώρησαν το χριστιανισμό μονάχα θρησκεία και σταμάτησαν τον αγώνα μόλις απέκτησαν δικούς τους παπάδες και ναούς. Δεν αξιοποίησαν το νέο πνεύμα. Μόλις οι 12 Θεοί νικήθηκαν οι "χριστιανοί" έγραψαν στο καρνέ τους "νικήσαμε"! Μα για ν' αλλάξουν οι άνθρωποι ιερατείο, ναούς και θρησκευτικά σύμβολα ήρθε ο Χριστός, ή για ν' αλλάξουν ζωή;
Ο οικογενειάρχης που πήγαινε στο ναό και προσευχόταν στο Δία, και μετά γύριζε σπίτι του κι έβρισκε τα επτά παιδιά του να πεινάν, κατά τι νίκησε με το να γίνει χριστιανός, να πηγαίνει στον καινούργιο ναό και να προσεύχεται στο νέο Θεό, όταν εξακολουθεί να επιστρέφει σπίτι του και να βρίσκει τα παιδιά του να πεινούν;
Σε τι νίκησε η ανθρώπινη κοινωνία όταν πριν γίνει χριστιανική ρημαζόταν απ' τους πλούσιους, τους απατεώνες και τους πολέμους, κι όταν έγινε χριστιανική συνεχίζει να υποφέρει απ' τα ίδια δεινά;
Πού μπορεί να δει κανείς τη χριστιανική αλλαγή, όταν αυτή δεν συναντάται στη ζωή;

Ο αρχιμανδρίτης...

Βομβάρδιζε τ' αυτάκια του φτωχού:
"Φως Χριστού"
"Ύδωρ αλλόμενον"
"Ζωής αιωνίου ρήματα"
"Τα οψώνια της αμαρτίας, θάνατος"
Μα ο φτωχούλης άκουγε: φως ... νερό ... ΟΤΕ ... δόσεις δανείου!

Βιοτεχνοφοβικός!

Υπάρχουν ασφαλώς πολλά είδη ανθρώπων. Ένα από τα πλέον ιδιάζοντα είναι εκείνο του … βιοτεχνοφοβικού! Έχει κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα με την επιστημονική πρόοδο αλλά και ο ίδιος δεν μπορεί να το προσδιορίσει ακριβώς! Δεν ξέρει τι θέλει, ή, καλύτερα, δεν ξέρει τι δεν θέλει…
Τον ενοχλεί η ραγδαία επιστημονική πρόοδος; Η εμπορική της εκμετάλλευση; Μήπως και τα δύο;
Από τη μια αμφισβητεί τις πραγματικά μεγάλες δυνατότητες της τεχνολογίας και από την άλλη επισείει τον μπαμπούλα υπερβολικών (και συνήθως φανταστικών) κινδύνων…
Θα ήθελε, φαίνεται, να τεθεί κάποιος φραγμός στα αντικείμενα της επιστημονικής έρευνας. Παράλληλα όμως ρίχνει ποταμούς δακρύων γιατί υποψιάζεται πως η επιστημονική ελευθερία κινδυνεύει από τα «μεγάλα κερδοσκοπικά κεφάλαια»!
Βάζει το χέρι του στη φωτιά και αγανακτεί γιατί το κίνητρο των εταιρειών που χρηματοδοτούν τις επιστημονικές έρευνες «δεν είναι ανθρωπιστικό αλλά κερδοσκοπικό»! Και κάνει πως αγνοεί ότι αν περιμέναμε «προκοπή» απ’ τον … ανθρωπισμό θα πεθαίναμε ακόμη και σήμερα στα είκοσι με το πρώτο γερό κρυολόγημα…
Επικαλείται τις συχνές (ειν’ αλήθεια) αστοχίες της επιστήμης και επιχαίρει χαιρέκακα γι’ αυτές! Δεν στοχάζεται όμως πως τα λάθη και οι αποτυχίες της επιστήμης είναι και το μεγαλύτερο όπλο της. Αυτές αποτελούν την μεγάλη κινητήρια δύναμή της. Με βάση τα λάθη του παρελθόντος ο επιστήμονας σχεδιάζει και προγραμματίζει τα νέα μεγάλα επιτεύγματα.
Αλήθεια, τι θα ήθελαν οι βιοτεχνοφοβικοί μας; Μήπως μια επιστήμη αλάνθαστη; Ξέρουν καλά πως κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να υπάρξει. Αλλά κι αν υπάρξει, πάλι οι βιοτεχνοφοβικοί θα επαναστατήσουν: «θεοποιείτε την επιστήμη» θα φωνάζουν, «μόνο ο Θεός είναι αλάνθαστος»! Κι έτσι, μάλλον, ερχόμαστε στο «ζουμί»! Μήπως, τελικά, εκεί ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα του βιοτεχνοφοβικού; Μήπως βολεύτηκε τόσα χρόνια με τον Δημιουργό Θεό της Παλαιάς Διαθήκης και τρέμει το … ξεβόλεμα; Μιλάμε, προφανώς, για έναν Θεό αγροίκο και μοχθηρό που, ευτυχώς, η σύγχρονη επιστήμη τον … ξεδοντιάζει συστηματικά!
Συμφωνώ πως δεν είναι μικρό πράγμα να γκρεμίζονται τα «εικονίσματα»! Μήπως, όμως, έρχεται η ώρα να νοιώσουν κάποιοι «Χριστιανοί» αυτό που ένοιωσαν οι κομμουνιστές γύρω στα 1990;

Ο Χριστός ήταν φιλελεύθερος ή συντηρητικός;

Ο Χριστός, είναι γεγονός, πως δεν συντάχθηκε με τους Σαδδουκαίους, τους "προοδευτικούς" της εποχής του.
Δεν συντάχθηκε όμως ούτε με το συντηρητικό κατεστημένο της εποχής του, που το εκπροσωπούσαν οι Φαρισαίοι.
Αλλά για τον "φαρισαϊσμό" είπε τα "ουαί"!
Αυτό σημαίνει πως η εκμετάλλευση της πίστεως για ιδιοτελείς σκοπούς είναι χειρότερη από την άρνηση της πίστεως...