Παίρνουμε μια απόφαση;

… να μην υπερβούμε ποτέ
το ελάχιστο επίπεδο διαβίωσης
που απαιτείται
για στέγαση, ψυχαγωγία και διατροφή!
Οτιδήποτε ξοδεύουμε πέραν αυτού
το στερούμε από κάποιον άλλον
που το έχει ανάγκη!
Όσο υπάρχει έστω κι ένας άνθρωπος
που πεινά,
οι υπερβολικές χαρές και απολαύσεις
συνιστούν κλοπή …

Γιαχβέ ή Ήφαιστος;

Με την Παλαιά Διαθήκη θα ασχοληθούμε αρκετές φορές στη συνέχεια. Σήμερα θα επικεντρωθούμε στον τρόπο που περιγράφεται η απελευθέρωση των Ισραηλιτών από τον αιγυπτιακό ζυγό, γνωστή και ως «Έξοδος».

Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, ο Θεός, για να αναγκάσει τον Φαραώ ν’ αφήσει ελεύθερο το λαό του Ισραήλ, έστειλε στους Αιγυπτίους δέκα «πληγές»!

Πρόσφατα, οι επιστήμονες έκαναν μια πολύ σημαντική ανακάλυψη. Βρήκαν και αποκρυπτογράφησαν έξι αιγυπτιακούς παπύρους όπου αναφέρονται διάφοροι μέθοδοι θεραπείας χημικών εγκαυμάτων. Το εντυπωσιακό είναι πως τα εγκαύματα αυτά (όπως περιγράφονται στους παπύρους) είναι εντελώς όμοια με εκείνα που προξενούνται από την όξινη βροχή. Οι περιγραφόμενες δερματικές παθήσεις, ο ερεθισμός των ματιών, ο βήχας, το άσθμα και τα δερματικά έλκη δεν προέρχονται από συνηθισμένες αιτίες όπως είναι π.χ. τα ηλιακά εγκαύματα. Όλα τα εγκαύματα προέρχονται από την επαφή, κατάποση ή εισπνοή οξέων. Γι’ αυτό και στους παπύρους δεν συνιστάται πλύσιμο των ματιών και του δέρματος με νερό του Νείλου αλλά με άσηπτο υγρό που έχει αλκαλική αντίδραση ή επιθέματα λάσπης από νερό πηγής.

Όλ’ αυτά έκαναν τους επιστήμονες να συνδυάσουν τα περιγραφόμενα στους παπύρους φαινόμενα με την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης που, σύμφωνα με νεότερη και ακριβέστερη χρονολόγησή της, συνέβη περί το 1.600 π.Χ., δηλαδή την ίδια περίοδο με την «έξοδο» των Εβραίων. Γεωλογικές έρευνες απέδειξαν ότι εκείνη την εποχή παρουσιάστηκαν εντυπωσιακά φαινόμενα σε ολόκληρο τον πλανήτη, όπως όξινη βροχή στη Γροιλανδία, παγετός στην Ιρλανδία, έντονες κλιματολογικές αλλαγές στην Κίνα κλπ, που όλες αποδίδονται στην έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης.

Αν κανείς διαβάσει τις περιγραφόμενες στην Π.Δ. «πληγές» του Φαραώ, μπορεί άνετα να τις αποδώσει στην ηφαιστειακή έκρηξη. Η κοκκινωπή τέφρα που έπεσε στο Νείλο έβαψε το ποτάμι κόκκινο, το διοξείδιο του θείου διαλύθηκε στο νερό και έδωσε θειώδες οξύ, οι βάτραχοι βγήκαν στη στεριά για να αποφύγουν το μολυσμένο νερό, το ηφαιστειακό νέφος της τέφρας κάλυψε τον ουρανό εμποδίζοντας τις ακτίνες του ήλιου να φτάσουν στη γη, οι έντονες βροχοπτώσεις προκάλεσαν τον πολλαπλασιασμό της υγρασίας και των εντόμων ενώ η όξινη βροχή προκάλεσε δερματικές παθήσεις στους ανθρώπους και το θάνατο των οικόσιτων ζώων.

Η μόνη «πληγή» που περιγράφεται στην Π.Δ. και η οποία δεν μπορεί να αποδοθεί στην έκρηξη είναι ο θάνατος των πρωτότοκων ανθρώπων και ζώων. Αλλά αυτή οφείλεται μάλλον στην οργιώδη φαντασία του συγγραφέα...

Οι πιο πάνω φυσικές καταστροφές, είναι επόμενο να προκάλεσαν τόσο μεγάλες κοινωνικές εντάσεις και ανατροπές και να αποσταθεροποίησαν το κράτος διευκολύνοντας έτσι τη διαφυγή των σκλάβων Εβραίων.Σε ποιον, λοιπόν, οφείλουν οι Εβραίοι την ελευθερία τους; Στον Γιαχβέ ή στον Ήφαιστό;

Προσευχή ...

Κύριε,
τι θα έκανα χωρίς εσένα;
Είμαι η ακατοίκητη κάμαρα
κι είσαι ο μεγάλος ξένος
που ευδόκησες να την επισκεφτείς...

Κύριε,
τι θα έκανες χωρίς εμένα;
Είσαι η μεγάλη σιωπηρή άρπα
κι είμαι το εφήμερο χέρι
που ξυπνάει τις μελωδίες σου...

Γράμμα σε νέο θεολόγο ...

Στην εποχή μας ο διάλογος της θεολογίας με την κοινωνία είναι ιδιαίτερα προβληματικός, ίσως και αδύνατος. Οι νέοι, κυρίως, θεολόγοι οφείλουν να απευθυνθούν στην κοινωνία με μια γλώσσα που δεν γνωρίζουν ούτε και θέλουν να γνωρίσουν οι παλαιότεροι συνάδελφοί τους.

Κατ' αρχήν πρέπει να αντιληφθούν πως πέρα απ’ τον ανιαρό μονόλογο ή τον εριστικό αντίλογο υπάρχει και ο κριτικός διάλογος. Η γνωστή ως σήμερα «απολογητική» δεν κάνει τίποτα περισσότερο απ’ το να προτάσσει τις αντιθέσεις, να θέτει διαχωριστικές γραμμές, να καλλιεργεί κλίμα πολεμικό και, στο τέλος, να αφήνει ανέπαφη την ουσία των προβλημάτων.

Ο κριτικός διάλογος, αντίθετα, ενδιαφέρεται για τις προϋποθέσεις του προβλήματος, αποδέχεται τη γόνιμη αυτοκριτική, αποφεύγει τον αρτηριοσκληρωτικό δογματισμό αλλά και τον ρεφορμιστικό χαμαιλεοντισμό. Ούτε διπλωματικές αναδιπλώσεις ούτε πεισματικές αντιδικίες.

Μόνο ο διάλογος γονιμοποιεί το λόγο. Η κριτική είναι το λίπασμα της αλήθειας. Και πρώτη μορφή κριτικής είναι η αυτοκριτική! Δηλαδή η αναψηλάφηση των δικών μας προϋποθέσεων. Η αυτοκριτική είναι μια πράξη φιλοσοφικής μετανοίας, δηλαδή ριζικής αλλαγής νοοτροπίας.

Ένα δεύτερο κρίσιμο σημείο αποτελεί η προσπάθεια συνδυασμού φιλοσοφικής τιμιότητας και θεολογικής συνέπειας. Είναι, πράγματι, εύκολο να ασκείς κριτική στη θρησκεία όταν είσαι εκτός αυτής. Αλλά είναι απείρως δυσκολότερο να την κρίνεις παραμένοντας πιστό μέλος της.

Η εξωτερική κριτική είναι ανώδυνη και σχετικά άνετη. Ικανοποιεί ποικίλα ψυχολογικά απωθημένα. Το δύσκολο είναι να είσαι συγχρόνως πιστός και κριτικός, θεολόγος και φιλόσοφος, τίμιος με τον ορθό λόγο και συνεπής με την ορθή πίστη…

Τα νέα "θανάσιμα αμαρτήματα"!

Πριν από 1500 περίπου χρόνια, ο πάπας Γρηγόριος ο Μέγας προσδιόριζε τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα ως εξής: λαγνεία, λαιμαργία, απληστία, οκνηρία, οργή, ζήλια και αλαζονία.
Πρόσφατα, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αποφάσισε να εμπλουτίσει τον κατάλογο των «θανάσιμων αμαρτημάτων» συμπεριλαμβάνοντας σύγχρονες μορφές αντικοινωνικής συμπεριφοράς που σχετίζονται και με τη διαδικασία της παγκοσμιοποίησης!
Σύμφωνα με την εφημερίδα του Βατικανού, τα νέα «αμαρτήματα» είναι: η χρήση ναρκωτικών, η μόλυνση του περιβάλλοντος, η πρόκληση φτώχειας, η συγκέντρωση υπερβολικού πλούτου, οι κοινωνικές ανισότητες και αδικίες καθώς και η διεξαγωγή γενετικών πειραματισμών που μεταβάλλουν το DNA!
Δεν είναι λίγοι κι αυτοί που προτείνουν να προστεθεί η άμβλωση και η παιδοφιλία.

Χριστιανισμός και Ελληνισμός (Α΄)

Από τα λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας:

"Χαίρε των Αθηναίων τας πλοκάς διασπώσα"

"Χαίρε Ελλήνων ο καθαιρέτης"

Χαίρε ότι καταργήθησαν των Ελλήνων ραψωδοί"

Θεολόγω σου στόματι, θεολόγε Γρηγόριε, εξήρανας την μωρίαν Ελλήνων

και το ψεύδος"

Κλήμης Αλεξανδρεύς:

"Από πού, ω Πλάτων, έμαθες την αλήθεια;

Γνωρίζω τους διδασκάλους σου,

έστω κι αν θέλεις να τους κρύψεις.

Έμαθες την γεωμετρία απ' τους Αιγυπτίους,

την αστρονομία απ' τους Βαβυλωνίους,

έλαβες τις σπουδαίες επωδές από τους Θράκες,

πολλά σε δίδαξαν οι Ασσύριοι,

ενώ, τους αληθινούς νόμους

και την δοξασία περί Θεού,

τα χρωστάς στους Εβραίους"!

Ωριγένης:

Εγώ δεν αρνούμαι ότι ο Πλάτων

αφού έμαθε τις φράσεις του "Φαίδρου"

από κάποιους Εβραίους

κι αφού ήλθε σε επαφή με τα λόγια των προφητών

παρέθεσε και δικά του λόγια ..."

Κατέστρεψε το Βυζάντιο τον ελληνικό πολιτισμό; (Α' Η νομοθεσία)

Στα τέλη του 8ου αιώνα, ο αυτοκράτορας Λέων ΣΤ' ο Σοφός έδωσε εντολή στους νομομαθείς να κωδικοποιήσουν την ισχύουσα νομοθεσία. Η συλλογή που προέκυψε, γνωστή ως "Βασιλικά", ίσχυσε ουσιαστικά μέχρι το 1453. Επιλέγω τα σπουδαιότερα άρθρα που αναφέρονται στην ελληνική θρησκεία και πολιτισμό:

1) Τα αντιχριστιανικά συγγράμματα των Ελλήνων φιλοσόφων (Πορφυρίου κλπ) να καίγονται στην πυρά.

2) Όσοι θυσιάζουν ζώα και επιχειρούν από τα σπλάχνα τους να προβλέψουν το μέλλον, να σταυρώνονται!

3) Να δημεύεται η περιουσία όσων προσκυνούν και προσεύχονται στα ελληνικά ιερά!

4) Ο ιδιοκτήτης που παραχωρεί το κτήμα του για τελετή της ελληνικής θρησκείας να χάνει το κτήμα του και ο ίδιος να βασανίζεται και να καταδικάζεται σε ισόβια καταναγκαστικά έργα σε μεταλλείο.

5) Όσοι εκχριστιανισθέντες επιστρέφουν στην ελληνική θρησκεία να θανατώνονται!

6) Η διάδοση και διαδασκαλία της ελληνικής θρησκείας τιμωρείται με εξορία και θάνατο!

7) Όσοι Έλληνες αρνούνται τον βαπτισμό των παιδιών τους, να δημεύεται η περιουσία τους και να στερούνται τα πολιτικά τους δικαιώματα!

8) Να εξορίζονται οι συγγραφείς μαθηματικών έργων κι αυτά να καίγονται!