Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

Πώς περιγράφει τους Χριστιανούς ο Λουκιανός (2ος μ.Χ. αι.)

Όπως έχετε ήδη καταλάβει, τούτο το ιστολόγιο ασχολείται ιδιαίτερα με τις "ρίζες" του Χριστιανισμού, προσπαθώντας να κατανοήσει τι είδους άνθρωποι ήταν τελικά αυτοί οι Χριστιανοί που επί τρεις αιώνες πάλευαν να κατακτήσουν την εξουσία, να καταλύσουν το ρωμαϊκό κράτος και να εγκαθιδρύσουν μια θεοκρατική αυτοκρατορία.
Δυστυχώς οι πηγές που σώζονται είναι ελάχιστες και οι περισσότερες πλαστογραφημένες και λογοκριμένες απ’ τους ίδιους τους Χριστιανούς.
Μια απ’ τις λίγες μη χριστιανικές πηγές που θα μπορούσαν να μας χρησιμεύσουν είναι το έργο "Αλέξανδρος και Περεγρίνος" του γνωστού σατυρικού συγγραφέα Λουκιανού που έζησε τον 2ο μ.Χ. αιώνα. Σε αυτό παρουσιάζει το βίο του χριστιανού Περεγρίνου, προσώπου ιστορικού που η ύπαρξή του μαρτυρείται και από αλλού.
Βέβαια, ο Λουκιανός δεν συμπαθεί καθόλου τους Χριστιανούς, οπότε δεν είναι αμερόληπτος αλλά κάποιες πληροφορίες μπορούμε ν’ αντλήσουν απ’ το έργο του.
Ο Περεγρίνος εμφανίζεται ως πρώην κοσμικός τύπος, τίγκα στην ενοχή, στα κόμπλεξ και στ’ απωθημένα, που ασπάστηκε τη νέα θρησκεία, έγινε προφήτης του χριστιανισμού, ηγέτης της κοινότητά τους, έδειξε προθυμία να θυσιαστεί για την πίστη του, υποβλήθηκε σε αυστηρή άσκηση και αυτοβασανισμούς, και στο τέλος αυτοπυρπολήθηκε, ανακηρύχθηκε άγιος, κι οι πιστοί του έφτιαξαν άγαλμά του που θαυματουργούσε...
Ο Λουκιανός παρουσιάζει τους ηγέτες του Χριστιανούς ως  εμμονικούς στην επιζήτηση του θαυμασμού των άλλων, στη δημοσιότητα, στην αυτοπροβολή, έστω κι αν χρειαζόταν να πέσουν στο στόμα των λιονταριών προκειμένου να εξασφαλίσουν την υστεροφημία τους.
Εντυπωσιάζουν οι ομοιότητες των Χριστιανών, όπως τους περιγράφει ο Λουκιανός, με τους Κυνικούς φιλοσόφους. Υποβάλλονται σε εκούσια φτώχεια, περιφρονούν την παραδοσιακή θρησκεία, είναι αντισυμβατικοί, αρνητές της εξουσίας και συνδυάζουν την ταπεινότητα με την αυθάδεια, ιδίως έναντι των αρχόντων!
Αλλά και ο τρόπος που ο Περεγρίνος τελειώνει τη ζωή του, η αυτοπυρπόληση, θυμίζει έντονα την αντίστοιχη πρακτική των Βραχμάνων-γιόγκι, που την είχαν υιοθετήσει και οι πρώτοι ηγέτες του Στωικισμού.

Δεν υπάρχουν σχόλια: