Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016

Οι "Δέκα Εντολές"! (Ε’ - Δεν υπάρχουν μεγαλύτεροι θεομπαίχτες απ' τους Χριστιανούς!)

Μάλλον καταντάει κουραστικό ν' ασχολούμαστε με κάθε "Θεία Εντολή" χωριστά, οπότε θα "τσουβαλιάσω τις υπόλοιπες σε μια ανάρτηση.
Όλοι έχουμε ακούσει την εντολή πως δεν πρέπει να πιάνουμε στο στόμα μας το όνομα του Θεού επί ματαίω.
Φυσικά οι Χριστιανοί της έδωσαν και κατάλαβε κι αυτής της εντολής.
Στις ΗΠΑ, π.χ., τόλμησαν να γράψουν οι αθεόφοβοι πάνω στο δολάριο τη φράση "έχουμε εμπιστοσύνη στο Θεό"!
Η ρώσικη Εκκλησία ευλογεί τα πυρηνικά όπλα της χώρας ενώ η ελληνική δίνει μάχη να μην καταργηθεί ο θρησκευτικός όρκος ούτε στα δικαστήρια που είναι ο ναός της ψευδομαρτυρίας!
Η επόμενη Εντολή επιβάλει την αυστηρή τήρηση της αργίας του Σαββάτου. 
Αλλά η χριστιανική Εκκλησία εντελώς αυθαίρετα και ετσιθελικά παραβίασε τη θεία εντολή και καθιέρωσε την αργία της Κυριακής! Μιλάμε για τη μεγαλύτερη ίσως θεομπαιξία όλων των εποχών!
Άλλη μια Εντολή απαγορεύει το φόνο.
Εδώ υπάρχει κατ' αρχήν μια μεγάλη εσωτερική αντίφαση της εβραϊκής Βίβλου. Δεν μπορεί απ' τη μια μεριά να θεωρείς τη ζωή ύψιστο αγαθό κι απ' την άλλη να επιβάλλεις τη θανατική ποινή για εκατοντάδες παραβάσεις του Νόμου, οι περισσότερες των οποίων μπορούν να θεωρηθούν ασήμαντες.
Δεν μπορεί ο Θεός απ' τη μια να ζητά να σεβόμαστε τη ζωή των άλλων κι απ' την άλλη να δίνει εντολή στον εκλεκτό του λαό να κατασφάξει όλους τους Χαναναίους...
Την εβραϊκή υποκρισία κληρονόμησαν κι οι Χριστιανοί. Θεωρούν επιτρεπτή τη χρήση στρατιωτικής βίας, ευλογούν τα όπλα των στρατών τους, κηρύσσουν θρησκευτικούς πολέμους και σταυροφορίες. Κι ενώ δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό να αιματοκυλίσουν ολόκληρη την ανθρωπότητα, δεν θέλουν ν' ακούν για ευθανασία ή για άμβλωση...
Κάτι ανάλογο ισχύει και με το "ου κλέψεις". Οι Εβραίοι λαφυραγωγούσαν αδιάντροπα τους ηττημένους λαούς. 
Το ίδιο έκαναν κι οι Χριστιανοί κονκισταδόρες στην Αμερική και οι ομόλογοί τους αποικιοκράτες σε Αφρική και Ασία. Πάντα, εννοείται, με την ευλογία παπών και πατριαρχών...
Η Βίβλος μας υποχρεώνει να μην επιθυμούμε όχι μόνο τη γυναίκα και το σπίτι του πλησίον μας αλλά ούτε και τον δούλο του. Με άλλα λόγια νομιμοποιεί τη δουλεία. 
Και μη μου πείτε πως ο Χριστιανισμός το άλλαξε αυτό. 
Γιατί θα σας θυμίσω πως μέχρι τον 19ο αιώνα η δουλεία ήταν νόμιμη σε μεγάλο μέρος του χριστιανικού κόσμου. Και η Εκκλησία, κυρίως η δυτική, ανακάλυπτε χίλιους δυο θεολογικούς λόγους για να εμφανίσει τη δουλεία σύμφωνη με το φυσικό και θείο νόμο.

Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2016

Οι "Δέκα Εντολές"! (Δ’ - Μην πιάσεις το όνομα του Θεού για μάταιες υποθέσεις / Τήρησε την αργία του Σαββάτου)

Άλλες δυο εντολές που οι Χριστιανοί κι η Εκκλησία τους καταπατούν ασύστολα και ξετσίπωτα!
Και δεν αναφερόμαστε μόνο στους Αμερικάνους που έχουν το θράσος να αναγράφουν στο δολάριό τους την περίφημη φράση πως εμπιστεύονται μόνο το Θεό.
Δεν χρειάζεται να περάσουμε τον Ατλαντικό (ούτε καν τα σύνορά μας) για να διαπιστώσουμε τις καταχρήσεις του θεϊκού ονόματος. 
Η Εκκλησία δίνει αγώνα ζωής και θανάτου μην τυχόν και καταργηθεί ο θρησκευτικός όρκος, ακόμα και στα Δικαστήρια, τον "παράδεισο της ψευδομαρτυρίας".
Και τι δεν έχουμε δει... Από ποδοσφαιριστές να σταυροκοπιούνται πριν εκτελέσουν πέναλτι, μέχρι παπάδες να ραντίζουν με αγιάσματα ρόδες αυτοκινήτων ή να ευλογούν τα όπλα του στρατού...
Όσο για την αργία του Σαββάτου, μια απ’ τις πλέον αυστηρές και απόλυτες εντολές του Θεού, η Χριστιανική Εκκλησία με το "έτσι θέλω" την κατάργησε και την αντικατέστησε με την Κυριακή. Μιλάμε για αυθαιρεσία και θεομπαιξία τεραστίων διαστάσεων.
Εδώ την πάτησε και το Ισλάμ. Θέλοντας να διαφοροποιηθεί απ’ τα "ξαδελφάκια" του, όρισε ως αργία την προηγούμενη ημέρα του Σαββάτου, δηλαδή την Παρασκευή!
Έλεος πια μ’ αυτές τις μονοθεϊστικές θρησκείες που υποτίθεται πως λατρεύουν τον ίδιο θεό, τον Γιαχβέ.
Προσωπικά ονειρεύομαι να ζήσω σε μια χώρα με τρεις επίσημες θρησκείες: Ιουδαϊσμό-Χριστιανισμό-Μωαμεθανισμό. Θα έχουμε τρεις αργίες εβδομαδιαίως...

Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2016

Οι "Δέκα Εντολές"! (Γ’ - Να μην κατασκευάζεις είδωλα ούτε να εικονίζεις τίποτα απολύτως)

Η εντολή είναι απόλυτα σαφής: επιβάλλει μια πλήρως ανεικονική θρησκεία. Προφανώς για να αποφευχθεί η ειδωλολατρία και η δεισιδαιμονία. 
Ο ιουδαϊσμός και το Ισλάμ σεβάστηκαν τη συγκεκριμένη εντολή. Αντίθετα, οι Χριστιανοί δεν ξεπάστρεψαν. Της έδωσαν και κατάλαβε. 
Δεν άφησαν ούτε σπιθαμή των ναών τους που να μην το σκεπάσουν με κάθε κακόγουστη φυσιογνωμία ή σχέδιο. Μετέτρεψαν τους χώρους λατρείας τους σε ... Αφιόν Καρακιτσάρ!
Οι λεγόμενοι "Γνωστικοί" ήταν οι πρώτοι χριστιανοί που χρησιμοποίησαν εικόνες. Συχνά τοποθετούσαν την εικόνα του Ιησού δίπλα σ’ εκείνες του Πυθαγόρα, του Πλάτωνα ή του Αριστοτέλη και τις τιμούσαν με ποικίλους τρόπους.
Στους πρώτους αιώνες ο Ιησούς απεικονίζεται με απολλώνια ή ορφική μορφή: νέος, ωραίος, με κοντά μαλλιά, χωρίς γένια, ίσως και λίγο κουνιστός. 
Από τον 4ο αιώνα μεταμορφώνεται ριζικά. Γίνεται πιο αρρενωπός, παίρνει τη γενειοφόρο και αυστηρή μορφή του Δία ή του Ποσειδώνα...
Ο Χριστιανισμός μετατρέπεται σταδιακά σε θρησκεία σκοταδιστική και ειδωλολατρική. Αλλά τον 8ο αιώνα ξεσπά μια τιτανομαχία που έμεινε γνωστή ως "Εικονομαχία". 
Οι Ανατολίτες αυτοκράτορες, Ίσαυροι, Αρμένιοι, Καππαδόκες, κάνουν στροφή στην ανεικονικότητα. Ταυτόχρονα προσπαθούν να περιορίσουν τα στίφη των καλογέρων που μετατράπηκαν σε κράτος εν κράτη. 
Η Δύση θα υποστηρίξει με πάθος τις Εικόνες. Ο διχασμός της αυτοκρατορίας είναι γεγονός. Τελικά επικρατεί ο σκοταδισμός, αλλά η αυτοκρατορία έχασε την ψυχή και την ενότητά της. 
Τους επόμενους αιώνες η εσωτερική σύγκρουση Ανατολής-Δύσης θα πάρει διάφορες μορφές: Ησυχαστές-Βαρλαμήτες, Ενωτικοί-Ανθενωτικοί, Κολλυβάδες-Διαφωτιστές, Νεοημερολογίτες-παλαιοημερολογήτες, Ευρωπαίοι-αντιευρωπαίοι...
Οι Εικονομάχοι του 8ου αιώνα χρησιμοποιούσαν μόνο ένα σύμβολο: το γυμνό σταυρό. Όμως οι πρώτοι χριστιανοί ούτε αυτό χρησιμοποιούσαν.
Προτιμούσαν το ψάρι (ΙΧΘΥΣ). Κι όχι μόνο για τα αρχικά Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ. 
Την εποχή εκείνη ο ιχθύς ήταν ένα ειδωλολατρικό σύμβολο με τεράστια απήχηση. Συνδεόταν στενά με τη λατρεία του Απόλλωνα και της Αφροδίτης, αλλά γινόταν ευρεία χρήση του κι απ’ τους Πυθαγόρειους.
Ίσως οι πρώτοι Χριστιανοί επέλεξαν να συμβολίσουν τον Ιησού με τον Ιχθύ γιατί η γέννησή του συμπίπτει αστρολογικά με την εποχή των Ιχθύων, δηλαδή την δισχιλιετή περίοδο που ο Ήλιος ανατέλλει στον αστερισμό των Ιχθύων κατά τη διάρκεια της χειμερινής ισημερίας.
Σήμερα έχει παρέλθει αυτή η εποχή κι έχουμε εισέλθει στην Εποχή του Υδροχόου...

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2016

Οι "Δέκα Εντολές"! (Α’ - Ο Μωυσής αντέγραφε από "σκονάκι")

Μπορεί στη συνέχεια ν’ ασχοληθούμε ειδικά με τις δέκα εντολές, αλλά πρέπει, εισαγωγικά, να τονίσουμε πως η Εβραϊκή Βίβλος ("Παλαιά Διαθήκη") είναι ένας ιδιαίτερα πολύπλοκος και εξειδικευμένος ηθικός κώδικας.
Οι επαναλήψεις κι οι αντιφάσεις "βγάζουν μάτι", καθώς κι ο πρωτόγονος χαρακτήρας των περισσότερων επιταγών της.
Απορώ πώς είναι δυνατόν να συμβιβαστεί η αγάπη στον πλησίον με την τόσο συχνή πρόβλεψη της θανατικής καταδίκης. 
Επίσης, δεν μπορώ να μην γελάσω όταν διαβάζω πως ο Θεός υποτίθεται δίνει την εντολή, σε περίπτωση κτηνοβασίας, να μην θανατώνεται μόνο ο δράστης αλλά και το άμοιρο ζώο. Αμ βιασμένο αμ πεθαμένο...
Οι ηθικές επιταγές και απαγορεύσεις της Βίβλου υπολογίζονται στις 613. Αριθμός υπεραρκετός να σε στείλει στο τρελάδικο. 
Οι περισσότερες είναι ανόητες, πληκτικές και αντιεπιστημονικές. Π.χ. απαγορεύει να τρώγονται μηρυκαστικά όπως ο λαγός. Μόνο που το συμπαθές ζωάκι δεν είναι μηρυκαστικό! Επίσης αποκαλεί τη νυχτερίδα "πτηνό" κι όχι θηλαστικό...
Ένας απ’ τους βασικότερους κανόνες της Βίβλου είναι το γνωστό "οφθαλμός αντί οφθαλμού". Δηλαδή ο νόμος της ανταπόδοσης ή του αντιποίνου. 
Ο κανόνας αυτός δεν είναι εβραϊκή εφεύρεση. Περιλαμβάνεται στον Κώδικα του Χαμουραμπί του 1800 π.Χ. 
Μοιάζει μ’ αυτό που σήμερα η νομική επιστήμη ονομάζει "αρχή της αναλογικότητας". Δηλαδή, η ποινή πρέπει να είναι ανάλογη με το έγκλημα. Συνεπώς δεν επιτρέπεται να σκοτώσεις έναν κλέφτη ούτε να κάνεις προληπτικό πόλεμο.
Βέβαια, ο Μαχάτμα Γκάντι σχολιάζοντας τη βιβλική αυτή εντολή σωστά επεσήμανε πως αν εφαρμοστεί πιστά θα δημιουργήσουμε έναν κόσμο γεμάτο τυφλούς και ξεδοντιάρηδες!
Όσο για τις λεγόμενες "δέκα εντολές", σήμερα γνωρίζουμε πως δεν αποτελούν ούτε εβραϊκή ανακάλυψη ούτε θεϊκή αποκάλυψη στο Μωυσή. Απλά, ο τελευταίος αντέγραψε απ’ το γνωστό σ’ αυτόν αιγυπτιακό "Βιβλίο των Νεκρών".
Το βιβλίο αυτό θάβονταν μαζί με τον πεθαμένο. Τον συνοδεύει ενώπιον του κριτή θεού Όσιρη. 
Εκεί ο νεκρός αρνείται κάθε ενοχή και αμάρτημά του λέγοντας πως "δεν φόνευσα, δεν έκλεψα, δεν ψευδομαρτύρησα, δεν βλαστήμησα, δεν μοίχευσα, έδωσα ψωμί στους πεινασμένους" κ.λπ.
Με άλλα λόγια... κι εδώ πιάνονται να αντιγράφουν οι ιουδαιο-χριστιανοί!