Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

Ας μιλήσουμε λίγο για την εβραιο-χριστιανο-ισλαμική Βίβλο.... (Α')

O πρώτος που δημόσια αρνήθηκε τη θεοπνευστία της Βίβλου ήταν ο Σπινόζα, στα μέσα περίπου του 17ου αιώνα. Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο: αποβλήθηκε από την εβραϊκή κοινότητα και η Θεολογική-πολιτική του Πραγματεία απαγορεύτηκε απ' τα ολλανδικά δικαστήρια!
Η εβραϊκή Βίβλος ("Παλαιά Διαθήκη") έχει μια ουσιαστική διαφορά απ' τη χριστιανική "Καινή Διαθήκη". Στην τελευταία οι διαφορετικές παραδόσεις δεν συγχωνεύτηκαν, αν και έγινε προσπάθεια να ενοποιηθούν τα τέσσερα ευαγγέλια σε ένα. 
Στην εβραϊκή όμως Βίβλο οι διαφορετικές παραδόσεις συγχωνεύτηκαν με τόσο άτσαλο και αδέξιο τρόπο που προκαλεί περισσότερο γέλιο παρά οργή. 
Ποιος αλήθεια δεν διάβασε τις δυο διαφορετικές εκδοχές για τη δημιουργία του κόσμου και ποιος δεν ένιωσε ότι κάποιοι προσπαθούν να τον πιάσουν κορόιδο, διαβάζοντας την τόσο αντιφατική περιγραφή του Κατακλυσμού?
Το γεγονός ότι η Βίβλος αποτελεί συρραφή διαφορετικών παραδόσεων γίνεται εντονότερα αντιληπτό απ' τα διαφορετικά ονόματα με τα οποία αποκαλείται ο Θεός.
Αλλού ο Θεός ονομάζεται Αδωνάι, απ' το φοινικικό adon που σημαίνει "κύριος", "νομοθέτης", "δικαστής". Το "Αδωνάι" είναι πληθυντικός αριθμός και κατά κυριολεξία σημαίνει "Κύριοί μου"!
Τη φοινικική λέξη adon ως όνομα του Θεού τη δανείστηκε κι ο Φαραώ Ακενατών (= "αρεστός στον Ατών") που εισήγαγε στην Αίγυπτο την πρώτη μονοθεϊστική λατρεία του θεού Ήλιου-Ατών, απ' την οποία εμπνεύστηκε αρχικά ο Μωυσής και αργότερα οι χριστιανοί...
Ο Άδωνις ήταν θεός της βλάστησης και της γονιμότητας που κάθε χρόνο γεννιέται, ζει, πεθαίνει κι ανασταίνεται.
Στην αρχαία Αθήνα, που οργανώθηκε πολιτικά απ' τους φοίνικες εποίκους που ακολούθησαν τον Κέκροπα, ήταν πολύ διαδεδομένο το έθιμο με την ονομασία "κήπος του Άδωνι". Οι Αθηναίες καλλιεργούσαν βραχύβια φυτά που σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα φύτρωναν και μαραίνονταν.
Αλλού ο Θεός ονομάζεται "Ελλοχείμ", που κι αυτό είναι πληθυντικός του "Ελοάχ" που μπορεί να μεταφραστεί ως "κάνω μια συμφωνία" ή "λατρεύω". Η λέξη Ελοάμ μεταφράστηκε στα αραβικά ως "Αλλάχ" ή "Ιλλάχ", που είναι και ο Θεός της τρίτης αβρααμικής θρησκείας, δηλαδή του Ισλάμ. 
Πάντως, η χρήση του πληθυντικού αριθμού στο όνομα του Θεού κάθε άλλο παρά αποδεικνύει έναν αυστηρό μονοθεϊσμό.

Δεν υπάρχουν σχόλια: