Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012

Η νηστεία είναι αρετή!

Όλοι ξέρουμε πως δεν υπάρχουν τροφές «καλές» και «κακές», «καθαρές» και «ακάθαρτες».
Όμως η Εκκλησίας ορίζει πως κάποιες μέρες δεν πρέπει να καταναλώνουμε συγκεκριμένες τροφές
Εκ πρώτης φαίνεται παράλογο.
Γιατί, π.χ., να επιτρέπεται το ψάρι και να απαγορεύεται το κοτόπουλο;
Και σίγουρα είναι παράλογο αν κανείς μείνει στην επιφάνεια των πραγμάτων.
Η ουσία, όμως, βρίσκεται αλλού.
Η Εκκλησία, επιβάλλοντας μια τυπικά παράλογη απαίτηση αποφυγής κάποιων τροφών, μας βοηθάει να αναπτύξουμε δυο συγκεκριμένες και πολύτιμες αρετές:
Την υπακοή και την εγκράτεια...

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2012

Κίρκεγκορ και Χριστιανισμός (Γ’)

Στα ζητήματα της θρησκείας, η πίστη παίζει καθοριστικό ρόλο.
Αν αντιλαμβανόμασταν αντικειμενικά το Θεό, τότε δεν θα τον πιστεύαμε.
Παλαιότερα πολλοί προσπαθούσαν ν’ αποδείξουν την ύπαρξη του Θεού, ή, έστω, να την αντιληφθούν με τη λογική τους...
Αν καταπιαστούμε με συστηματα απόδειξης και λογικά επιχειρήματα, τότε σίγουρα θα κλονιστεί η πίστη μας και θα χαθεί η θρησκευτική μας θέρμη.
Το κρίσιμο δεν είναι αν ο χριστιανισμός ανταποκρίνεται στην αλήθεια, αλλά αν «για μένα» είναι ή όχι αλήθεια...
Οι Λατίνοι έλεγαν «Πιστεύω γιατί είναι παράλογο»...

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2012

Κίρκεγκορ και Χριστιανισμός (Β’)

Ο Κίρκεγκορ εξαπέλυε μύδρους εναντίον της χαλαρής κι αδιάφορης στάσης της Εκκλησίας.
Και εναντίον των «Χριστιανών της Κυριακής», όπως τους αποκαλούσε.
Μιλούσε και για τους «Χριστιανούς της πρώτης Μετάληψης», δηλαδή για τα περισσότερα μικρά παιδιά που δέχονταν να μεταλάβουν αποκλειστικά και μόνο για να πάρουν το δωράκι που συνόδευε τη σχετική διαδικασία...
Διέκρινε στους θρησκευόμενους της εποχής του μια στάση ψεύτικης ευσέβειας και μια δασκαλίστικη λογική κατανόηση της πίστης.
Κάτι τέτοιο του ήταν αδιανόητο.
Η θρησκεία και η λογική ήταν γι’ αυτόν σαν το νερό με τη φωτιά...

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012

Οι Καμπάνες της Κυριακής ΙΗ’ (Η προσευχή ενός σύγχρονου Φαρισαίου)

Θεέ μου, σ’ ευχαριστώ που δεν είμαι σαν τους άλλους κληρικούς.
Είμαι γέροντας ενός μεγάλου μοναστηριού και πνευματικός πολλών ανθρώπων σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Μέχρι και Βασιλιάδες καθοδηγώ πνευματικά!
Στέκομαι άγρυπνος στις επάλξεις και στηρίζω της Ορθοδοξία.
Διοργανώνω προσκηνυματικά ταξίδια, κηρύττω συνεχώς και προσεύχομαι υπέρ του σύμπαντος κόσμου.
Η προσευχή μου διασχίζει τα ουράνια και φτάνει μέχρι το θρόνο σου, Θεέ μου...
Αφοσιωμένος σε σένα καθώς είμαι, πολλά θαύματα γίνονται με την Τίμια Ζώνη, τις ευλογίες και τις ευχές που αφειδώς σκορπίζω στον πονεμένο σύγχρονο κόσμο.
Εγώ δεν επιδιώκω την προβολή.
Για τη δική Σου δόξα εκτίθεμαι Θεέ μου...
Τα πνευματικοπαίδια μου προβάλλουν συνεχώς τα βιογραφικά μου στοιχεία, τους αγώνες μου, την ιεραποστολική μου δράση, τα θαύματά μου.
Κι όλ’ αυτά για τη δική Σου δόξα...
Δεν ησυχάζω με όσα αρνητικά βλέπω να γίνονται στην Εκκλησία Σου.
Αξίωσέ με να βγω απ’ το κελί, να γίνω μητροπολίτης, αρχιεπίσκοπος, Πατριάρχης, κι ό,τι άλλο θεωρείς αντάξιό μου, και τότε όλα θ’ αλλάξουν και θα γίνουν σύμφωνα με το θέλημά σου.