Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2010

Τα Εισόδια της Θεοτόκου...

Η διήγηση για τα Εισόδια της Θεοτόκου περιλαμβάνονται στο Απόκρυφο Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου.
Εκεί περιγράφεται πως οι γονείς της Μαρίας, σε ηλικία τριών ετών, την αφιέρωσαν στο ναό του Σολόμωντα, όπου παρέμεινε για 12 χρόνια κλεισμένη σε ένα σκοτεινό χώρο, τα Άγια των Αγίων, τρεφόμενη από Άγγελο.
Η περιγραφή αυτή είναι εξωφρενική!
Κατ' αρχήν, τα Άγια των Αγίων ήταν ο πλέον ιερός χώρος των Ιουδαίων. Μόνο ένα πρόσωπο, ο Μέγας Αρχιερεύς, μπορούσε να εισέλθει σε αυτόν και μόνο μια φορά το χρόνο...
Επιπλέον, ας μην ξεχνάμε πως η ιουδαϊκή θρησκεία ήταν αρκετά μισογυνική. Είναι σίγουρο πως ουδέποτε θα επέτρεπαν έστω και σε ένα μικρό κοριτσάκι να εισέλθει στον φοβερό τόπο της παρουσίας του Θεού!
Ειλικρινά, δεν κατανοούμε για ποιο λόγο η Εκκλησία μας εξακολουθεί να εορτάζει ένα τόσο χοντροκομμένο ψέμα.
Ο Θεός δεν έχει ανάγκη από θρύλους και μυθεύματα.
Ούτε το συγκεκριμένο γεγονός φαίνεται να προσθέτει κάτι στην ιερότητα του προσώπου της Παναγίας. Και μόνο που επελέγη να κυοφορήσει τον Χριστό, φτάνει και περισσεύει...
Ένα απ' τα κλασικά επιχειρήματα του ιερατείου μας είναι πως "η Παναγία μπήκε στα Άγια των Αγίων για να καλλιεργηθεί και να ωριμάσει πνευματικά"!
Το βρίσκουμε, τουλάχιστον, αφελές. Το Άγιο Πνεύμα μπορεί να κάνει τη δουλειά του παντού!
Άλλωστε, στα Άγια των Αγίων ούτε ο ίδιος ο Ιησούς δεν μπήκε...
Κλείνουμε με μια μικρή ιστορική υπενθύμιση: τη συγκεκριμένη εορτή καθιέρωσε η Εκκλησίας μας πολύ καθυστερημένα, και συγκεκριμένα τον 8ο αιώνα!
Αυτό και μόνο λέει πολλά...

Σάββατο, 20 Νοεμβρίου 2010

Προς "αραβοποίηση" του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων;

Από την περίοδο, ήδη, της οθωμανικής κυριαρχίας στους Αγίους Τόπους άρχισε να αμφισβητείται ο ελληνορωμαίικος χαρακτήρας του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.
Τις τελευταίες δεκαετίες το πρόβλημα έγινε οξύτερο καθώς η πλειονότητα της Αγιοταφικής
Αδελφότητας είναι ελληνικής καταγωγής, το ποίμνιο, όμως, είναι στην συντριπτική του πλειοψηφία Παλαιστίνιοι και Ιορδανοί.
Έτσι, με κάθε ευκαιρία, μπαίνει το ζήτημα της "αραβοποίησης" του Πατριαρχείου.
Το πρόβλημα περιπλέκεται περισσότερο λόγω της σύνδεσής του με το ευρύτερο "μεσανατολικό ζήτημα".
Η διοίκηση του Πατριαρχείου λειτουργεί με βάση τον ιορδανικό νόμο του 1958 αλλά βρίσκεται στη ντε φάκτο ισραηλινή κυριαρχία.
Οι πατριάρχες πρέπει να προστατεύουν τα δίκαια του αραβόφωνου ποιμνίου τους και, ταυτόχρονα, να μην έρχονται σε σύγκρουση με τα ισραηλινά συμφέροντα...
Η ιδανική και πλέον ορθόδοξη λύση θα ήταν οι ελληνόφωνοι και αραβόφωνοι ορθόδοξοι χριστιανοί να αποτελούν ένα ενιαίο ποίμνιο, και οι καταλληλότεροι απ' αυτούς, χωρίς καμία φυλετική διάκριση, να γίνονται κληρικοί, επίσκοποι και Πατριάρχες.
Κάτω, όμως, απ' τις επικρατούσες γεωπολιτικές συνθήκες φαίνεται πως η καλύτερη λύση είναι η εξής:
Να διατηρηθεί ο ελληνοορθόδοξος χαρακτήρας του Πατριαρχείου με την ταυτόχρονη δημιουργία αυτοκέφαλων ορθόδοξων εκκλησιών στην Παλαιστίνη και στην Ιορδανία που θα ποιμένονται από Άραβες κληρικούς και επισκόπους, κάτω από την υψηλή εποπτεία του Πατριαρχείου.

Σάββατο, 13 Νοεμβρίου 2010

Σύντομη ιστορία της εκκλησίας των Ιεροσολύμων (Β)

Το Φεβρουάριο του 648 μ.Χ. ο Πατριάρχης Σωφρόνιος υπογράφει στο Όρος των Ελαιών συνθηκολόγηση, και η Ιερουσαλήμ περνάει στα χέρια των Αράβων.
Παρά την περιβόητη "αχτιναμέ" του Ομάρ, που εγγυήθηκε την ασφάλεια και τον σεβασμό των ιερών τόπων, οι χριστιανοί της πόλης γνώρισαν περιόδους μεγάλων θλίψεων και διωγμών...
Το 1007, ο παράφρων χαλίφης Χάκεμ εξαπέλυσε σφοδρό διωγμό των χριστιανών που έληξε με τη θανάτωσή του από τον ίδιο του τον αδελφό...
Το 1099 οι δυτικοί Σταυροφόροι μπαίνουν στα Ιεροσόλυμα, διορίζουν Λατίνο Πατριάρχη και εκδιώκουν τους ελληνοορθόδοξους μοναχούς απ' τα προσκυνήματα, τα μοναστήρια και τους ναούς.
Το 1187 οι Μαμελούκοι του Σαλαδίνου (τουρκικής και κιρκάσιας καταγωγής) εκδιώκουν τους λατίνους και επαναφέρουν τους ορθόδοξους Πατριάρχες.
Αξίζει να αναφέρουμε πως οι Άραβες, στις καθημερινές τους πεοσευχές, παρακαλούν το Θεό να τους στείλει έναν δεύτερο Σαλαδίνο για να εκδιώξει τους "άπιστους" απ' τα εδάφη τους!
Το 1517 η Παλαιστίνη περνά στα χέρια των Οθωμανών και ο Σουλτάνος Σελήμ, με φιρμάνι, διασφαλίζει τα προνόμια των ελληνοορθόδοξων.
Οι διάδοχοί του, όμως, παραχώρησαν ανάλογα προνόμια και σε Λατίνους και Αρμένιους, που με κάθε τρόπο προσπαθούσαν να οικειοποιηθούν όσο το δυνατόν περισσότερα προσκυνήματα
Μετά τη λήξη του Α' Παγκόσμιου Πολέμου ανέκυψε το λεγόμενο "αραβικό ζήτημα".
Με την υποκίνηση και των Ρώσων, οι αραβόφωνοι ορθόδοξοι της Συρίας και της Παλαιστίνης προσπάθησαν να δώσουν αραβικό χαρακτήρα στο Πατριαρχείο.
Η διένεξη λήγει προσωρινά το 1958, όταν ο Βασιλιάς της Ιορδανίας Χουσεϊν εξέδωσε νόμο που διασφάλιζε τον ελληνικό χαρακτήρα του Πατριαρχείου...

Σάββατο, 6 Νοεμβρίου 2010

Απ' τον Πλάτωνα στους Βενεδικτίνους...

Το 529 μ.Χ., με αυτοκρατορικό διάταγμα, κλείνει η Ακαδημία Πλάτωνος στην Αθήνα, και όλες οι φιλοσοφικές σχολές της πόλης.
Την ίδια χρονιά ιδρύεται το Τάγμα των Βενεδικτίνων. Ήταν το μεγαλύτερο μοναχικό τάγμα του Μεσαίωνα.
Έτσι, μπορούμε να πούμε, πως το έτος 529 ήταν το τέλος της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας και η αρχή της εκκλησιαστικής κυριαρχίας.
Από τότε, τα μοναστήρια είχαν το μονοπώλιο της μόρφωσης, της σκέψης και του διαλογισμού...