Σάββατο, 29 Μαΐου 2010

Ισλάμ: η θρησκεία της ερήμου!


Η αφετηρία του Ισλάμ βρίσκεται στην έρημο. Κι από κει πηγάζουν όλα τα βασικά χαρακτηριστικά του:
α) Οι κοινωνίες της ερήμου ήταν νομαδικές. Ο ηγέτης ήταν ο εγγυητής της ύπαρξης και ανάπτυξης της νομάδας. Η μορφή και ο ρόλος του ηγέτη απέκτησε ζωτική σημασία για τις κοινωνίες αυτές. Το γεγονός αυτό βοηθά στην υιοθέτηση ενός αυστηρού μονοθεϊσμού. Η τριαδικότητα είναι ακατανόητη, όπως και η συλλογική ηγεσία στις νομαδικές φυλές! Σε ένα
τεράστιο στρογγυλό πανό στο τέμενος του Ομάρ στην Ιερουσαλήμ αναγράφεται το σύνθημα "ο Θεός δεν έχει υιόν"!
β) Στις νομαδικές κοινωνίες όλοι υποτάσσονται απόλυτα και απροβλημάτιστα στον ηγέτη. Η έννοια της απόλυτης υποταγής πέρασε και στη νέα θρησκεία. "Ισλάμ" σημαίνει "υποταγή".
γ) Οι νομάδες της ερήμου ήταν αναγκασμένες να μετακινούνται συνεχώς και να δίνουν καθημερινά μάχες, αμυντικές και επιθετικές. Η δια του ξίφους αιματηρή επιθετικότητα και αμυντικότητα πέρασαν και στη νέα θρησκεία του ισλαμισμού.

Σάββατο, 22 Μαΐου 2010

Αγιοποιήσεις του ποδαριού...

Η Εκκλησία της Σερβίας αποφάσισε πριν λίγες μέρες την αγιοποίηση του αρχιμανδρίτη Ιουστίνου Πόποβιτς (1894-1979).
Δύο είναι οι ενστάσεις μας:
Πρώτη: στους λόγους της αγιοποίησής του αναφέρεται πως λειτουργούσε καθημερινώς, νήστευε πλήρως όλες τις Παρασκευές του έτους ως και την Α' εβδομάδα των νηστειών και την εβδομάδα των Παθών ενώ έκανε και άλλες νηστείες πέραν των διατεταγμένων από την Εκκλησία, τελούσε όλες τις ακολουθίες του, τηρούσε πιστά το μακραίωνο μοναστικό τυπικό, εντρυφούσε στα έργα των Πατέρων της Εκκλησίας και είχε πλούσιο συγγραφικό θεολογικό έργο.
Αν εξαιρέσουμε το τελευταίο, στο οποίο πράγματι διακρίθηκε, όλα τα άλλα αποτελούν στοιχειώδες και αυτονόητο καθήκον κάθε μοναχού! Προς τι, λοιπόν, η αγιοποίησή του;
Δεύτερη: ο Ιουστίνος ήταν γνωστός για τις αντι-παπικές του απόψεις. Χωρίς να θεωρούμε πως οι θέσεις του ήταν εσφαλμένες, η αγιοποίησή του θα αποτελέσει ένα ακόμη εμπόδιο στην προσπάθεια ένωσης των Εκκλησιών. Ήδη οι σύγχρονοι "ανθενωτικοί" πανηγυρίζουν και θεωρούν την αγιοποίησή του δικαίωση των ακραίων και φανατικών αντιλήψεών τους...

Παρασκευή, 14 Μαΐου 2010

Τοκογλύφοι και ... συνείσακτες!

Ως γνωστόν, η Α' Οικουμενική Σύνοδος έγινε το 325 μ.Χ. στη Νίκαια.
Μέχρι πριν ένα χρόνο, το 324 μ.Χ., ο συναυτοκράτορας Λικίνιος επιδιδόταν σε διωγμούς των χριστιανών της Ανατολής.
Διαβάζοντας κανείς τις αποφάσεις της Συνόδου, εκπλήσσεται απ' τη διαφθορά που επικρατούσε στον κλήρο, ακόμη και σε κείνη την "ηρωική" περίοδο!
Ας δούμε μερικές απ' τις αποφάσεις αυτές, που αποτελούν και ακλόνητες ιστορικές μαρτυρίες για το εκκλησιαστικό κλίμα της εποχής:
α) Ο 2ος κανόνας απαγορεύει τη χειροτονία των "νεοφύτων". Πρόκειται για άτομα που προέρχονταν απ' τον ειδωλολατρικό χώρο και, χωρίς να υπάρχει επείγουσα ανάγκη, αμέσως μετά τη βάπτισή τους χειροτονούνταν πρεσβύτεροι, ακόμα και επίσκοποι! Πίσω απ' αυτή την πρακτική κρύβεται ο χρηματισμός των χειροτονούντων! Στην περίπτωση αυτή πιο χαρακτηριστικός είναι ο 10ος κανόνας της Συνόδου της Σαρδικής που κάνει λόγο για "πλούσιους", δηλ. δικηγόρους και εμπόρους, που εγωιστικά απαιτούσαν (και προφανώς "λάδωναν") για να χειροτονούνται με συνοπτικές διαδικασίες επίσκοποι...
β) Στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες επικρατούσε η συνήθεια άγαμοι κληρικοί να συγκατοικούν με γυναίκες, ακόμη και νεαρής ηλικίας, υποτίθεται για την κοινή τους "πνευματική προαγωγή". Τις γυναίκες αυτές ονόμαζαν "συνείσακτες"! Το γεγονός αυτό είχε προκαλέσει τεράστια ηθικά σκάνδαλα στην Εκκλησία. Χαρακτηριστική η περίπτωση του επισκόπου (δηλ. Πατριάρχη, σήμερα) Αντιοχείας, Παύλου Σαμοσατέα που συγκατοικούσε με δύο "μανεκέν", κατασκανδαλίζοντας κι αυτή ακόμα την διεφθαρμένη κοινωνία της Αντιόχειας... Κι αυτή την πρακτική καταδίκασε η Μεγάλη Σύνοδος με τον 3ο κανόνα της.
γ) Σήμερα, θεωρούμε τοκογλύφους αυτούς που θέλουν να δανείσουν τη χώρα μας με ποσοστό 6%! Όμως, το 325 μ.Χ., ήταν συνηθισμένο φαινόμενο κληρικοί να δανείζουν φτωχούς και απελπισμένους συμπολίτες τους με ποσοστό ακόμη και 100%. Αυτή τη συμπεριφορά καταδικάζει η Α' Οικουμενική με τον 17ο κανόνας της!
Το διανοείστε; Αυτοί οι άνθρωποι ήταν πριν ένα χρόνο με το κεφάλι τους μέσα στο στόμα του λιονταριού, και μόλις έζησαν λίγη ελευθερία το έριξαν στην ακολασία, στην εξαγορά αξιωμάτων και στην τοκογλυφία...

Παρασκευή, 7 Μαΐου 2010

Μια προσευχή...


... του Αμερικανού θεολόγου Ρέινολντ Νίμπουρ:
"Θεέ μου, χάρισέ μου τη γαλήνη
να δεχτώ τα πράγματα που δεν μπορώ ν' αλλάξω,
το κουράγιο ν' αλλάξω εκείνα που μπορώ,
και τη σοφία να καταλαβαίνω τη διαφορά"

Σάββατο, 1 Μαΐου 2010

Μπρε μάνα, αυτό το ερημών τι σημαίνει;

"Δεν καταλάβαινα γρυ απ' ό,τι έλεγε τούτη η προσευχή (το "πάτερ ημών") και μια μέρα είπα στη μάνα μου: το Πατ', μπρε μάνα, ξέρω τι θα πει, μα εκείνο το ερημών με μπερδεύει"!
(Διδώ Σωτηρίου, "Ματωμένα χώματα")
Τα λειτουργικά κείμενα και βιβλικά αναγνώσματα της Εκκλησίας μας δεν γίνονται κατανοητά απ' τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας.
Με τον τρόπο αυτό η λογική λατρεία μπορεί να μεταβληθεί σε "μαγική", εφόσον η ευχαριστία, δοξολογία, δέηση ή ικεσία δεν μπορεί να επιτευχθεί για τον πιστό όταν αυτός δεν γνωρίζει σε ποιον Θεό απευθύνεται, τι του λέει και τι του ζητάει.
Άλλωστε, η αγάπη και η κραυγή που βγαίνει απ' τα βάθη της ανθρώπινης ψυχής σαρκώνεται στη μητρική γλώσσα κι όχι σ' εκείνη της 68ης προγιαγιάς, όσο υπέροχη και πλούσια αν είναι...
Βέβαια, σεβόμαστε απόλυτα και την άποψη εκείνων που πιστεύουν πως με τις μεταφράσεις "χάνεται το βιωματικό φορτίο της λειτουργικής γλώσσας και ευτελίζεται το μυστήριο".
Γι' αυτό και η πρότασή μας είναι να επιτρέψει η Εκκλησία την υιοθέτηση των μεταφράσεων σε κάποιες ενορίες κάθε μητρόπολης, εφόσον, βέβαια, συμφωνούν και οι εφημέριοί τους.
Έτσι, το ζήτημα που προέκυψε θα λυθεί χωρίς ανούσιες διαφωνίες και προστριβές.